Poliwęglan to nowoczesny i wysokiej jakości materiał, który znajduje szerokie zastosowanie jako pokrycie szklarni, cieplarni oraz inspektów. Doskonale przepuszcza promienie słoneczne, jego montaż jest dość prosty, a sam materiał charakteryzuje się długą żywotnością. Aby szklarnia pokryta płytami poliwęglanowymi cieszyła swoich właścicieli pełną funkcjonalnością przez długie lata, konstrukcję należy zamontować prawidłowo. W tym celu przygotowaliśmy szczegółową instrukcję krok po kroku.
Jak zaprojektować szkielet konstrukcji?
Poliwęglan zalicza się do kategorii kosztownych materiałów budowlanych, dlatego przed rozpoczęciem montażu należy sporządzić szczegółowy rysunek techniczny, który uwzględni wszystkie niuanse. Prawidłowo przygotowany projekt pozwoli na dokładne obliczenie potrzebnej ilości materiałów.
Najważniejsze aspekty:
- Rozmiar paneli: standardowa szerokość płyt poliwęglanowych wynosi 2100 mm (dla poliwęglanu komorowego) oraz 2050 mm (dla poliwęglanu litego). Jeśli chodzi o długość materiałów, może ona wynosić od 3 do 12 metrów. Aby konstrukcja była maksymalnie stabilna i wytrzymywała silne porywy wiatru oraz obciążenia mechaniczne, krawędzie płyt muszą opierać się na profilach nośnych szkieletu. Długość płyty dobiera się na podstawie wymiarów gotowej konstrukcji ramowej.
- Obciążenia: wśród oddziaływań mechanicznych wyróżnia się przede wszystkim obciążenie wiatrem i śniegiem. Z reguły wszystkie płyty poliwęglanowe są zaprojektowane tak, by wytrzymać niekorzystne warunki atmosferyczne. Kluczową zasadą jest solidne zamocowanie poliwęglanu za pomocą odpowiednich akcesoriów montażowych.
- Typ konstrukcji: najłatwiej montuje się płyty poliwęglanowe na szklarniach dwuspadowych. Nieco trudniejsza instalacja czeka nas przy tunelach łukowych. Ponieważ jednak poliwęglan charakteryzuje się wyjątkową elastycznością, montaż nie powinien sprawić problemów. Ważne jest jedynie prawidłowe zorientowanie płyt – w taki sposób, aby żebra sztywności (kanaliki) przebiegały zgodnie z linią gięcia (wzdłuż łuku).
Co jest potrzebne do montażu płyt poliwęglanowych?
Do montażu tego typu materiału stosuje się specjalne akcesoria, które zapewniają solidne mocowanie paneli bez ryzyka uszkodzenia samego poliwęglanu. Do montażu punktowego używa się specjalnych podkładek termicznych (tzw. termopodkładek lub grzybków montażowych) oraz wkrętów. Termopodkładka to plastikowa podkładka z nóżką, wyposażona w uszczelkę i dopasowaną klapkę maskującą (zatrzask).
To właśnie te elementy mocujące zalecają profesjonaliści, ponieważ zapewniają one trwałe i szczelne łączenie płyt w miejscach styku poszczególnych części konstrukcji.
Prace przygotowawcze
Płyty poliwęglanowe nie wymagają skomplikowanego przygotowania przed instalacją. Kluczowe jest jedynie ustalenie, po której stronie płyty znajduje się folia ochronna zabezpieczająca przed promieniowaniem UV. To właśnie ta strona musi być skierowana na zewnątrz szklarni lub cieplarni.
Jednym z etapów przygotowań jest nawiercanie otworów. Wierci się je w zaznaczonych wcześniej miejscach. Do tego celu potrzebne będą standardowe wiertła do metalu o kącie ostrzenia 30°. Otwory powinny znajdować się w odległości minimum 40 mm od krawędzi płyty poliwęglanowej i być umieszczone ściśle pomiędzy żebrami sztywności (kanalikami).
Metody mocowania płyt
Płyty poliwęglanowe mocuje się na dwa sposoby: za pomocą profili łączących rozłącznych lub nierozłącznych. Profil nierozłączny (typu H) posiada po bokach wpusty, w które wsuwa się płytę poliwęglanową, a w części środkowej – kanał do montażu bezpośrednio do stelaża. Profil rozłączny, zdaniem fachowców, jest znacznie wygodniejszy w instalacji. Jego dolną część (bazę) przykręca się do szkieletu, a panele poliwęglanowe układa się tak, aby ich krawędzie spoczywały na bocznych skrzydełkach profilu. Następnie zatrzaskuje się górną część (pokrywę) profilu.
Montaż między-panelowy (łączenie płyt)
Aby zapewnić wysoką jakość połączeń między płytami, stosuje się również technologię klejenia. W tym celu niezbędny jest specjalny klej na bazie silikonu. Należy go nanieść za pomocą pistoletu montażowego (uszczelniającego) wzdłuż krawędzi płyty bazowej, po czym dociska się drugi panel. Wszystkie czynności należy wykonywać niezwykle precyzyjnie i sprawnie, ponieważ klej wiąże bardzo szybko.